Kilimanjaro trainingsweekend: van individuen tot een groep

IMG_2808Het eerste Kilimanjaro trainingsweekend met de ‘expeditie leden’ is achter de rug… En wat een bijzonder weekend zeg. Begonnen als 12 individuen die allen de Kilimanjaro willen beklimmen, geëindigd als een groep die als een eenheid de top van de Kilimanjaro gáán bereiken! We hebben kennis gemaakt, flink gewandeld, Mariniers training gehad, buiten geslapen, gewend om geen sanitair te hebben, materiaal uitgeprobeerd, samen gewerkt, door de bossen struinen, 200 meter afgesneden door te zwemmen (ik niet, ik liep even om met de spullen :)), fikkie gestookt, eten gemaakt, complimenten gegeven, vertrouwen gewonnen en daardoor een groep geworden.

De groep
Na veel contact via de groepsapp leren wij de mensen achter de namen kennen. Nadat de spullen uitgeladen waren en het vuur opgestookt een voorstel rondje; wie ben je, waarom ga je mee en wat is je doel? Wij zijn een diverse groep waarbij iedereen zijn eigen persoonlijke reden heeft om dit te doen. Wij (Rianda en ik) doen dit omdat we na het zien van deze berg vanuit Kenia dit willen doen. Anderen doen dit omdat ze zichzelf uit te dagen, om zich iets te overwinnen, om iets af te sluiten, omdat ze dol zijn op bergen, omdat het vet is of omdat het gewoon kan. Maar 1 dingen hebben we gemeen; dit is het juiste moment om dit te doen.

Het materiaal
Martijn en Chantal van Fit in drie Maanden organiseren de Kilimanjaro expeditie en de vele voorbereidingen zoals de weekenden perfect! Voor een deel zorgen zij ook voor materiaal zoals de juiste slaapuitrusting (tot -22 graden celcius) en wandelspullen om uit te proberen tijdens de trainingsweekenden. De ervaring van Martijn en Chantal leert ons hoe we daarmee om moeten gaan tijdens de omstandigheden op de berg waar hoogte, kou, regen, sneeuw en vermoeidheid een grote rol kunnen spelen. Met hun tips kunnen wij verder de andere materialen aanschaffen. Als je namelijk, zoals ons, hier geen ervaring in hebt is het best prettig om te weten wat bijvoorbeeld een geschikte rugtas is. Maar ook hoe je die moet gebruiken en in moet pakken zodat er niet te veel energie verloren gaat.

Sommige hebben al een rugtas dus door even te wisselen tijdens de wandelingen krijg je gevoel van wat je prettig vind en wat niet. Ik weet nu wel dat je een goede rugtas op je heupen draagt en niet als een zwaar blok aan je schouders hangt.

Het samenwerken
Na de kennis maken kregen wij de opdracht om samen met een buddy een stuk te gaan wandelen. We kregen alleen een kaart zonder schaal aanduiding en de opdracht om ongeveer 5 kilometer te lopen in een bepaald gebied. Door met een buddy dat te plannen en te bepalen leer je elkaar kennen en samen te werken. Wij moesten richting een gebied in het noorden. Na 1 uur trokken mijn buddy en ik de conclusie dat onze wandeling toch iets meer dan 5 kilometer moest zijn… Ik had Strava op mijn telefoon aangezet en bij terugkomst gaf die 9,6 kilometer aan. Oeps, ietsje meer… https://www.strava.com/activities/391086102/embed/09acf9ba2b4c206dee7060c9c03faa1970864a0b” target=”_blank”>Zie hier de wandeling.

De Mariniers training
Na de wandeling van zo’n 9 kilometer had Martijn een oud collega opgetrommeld om onze fitheid te testen; een echte Marinier! Je weet wel, zo’n reus van een vent van 2 meter (in lengte én breedte!) met zo’n enorme kaaklijn, met van die bobbels op armen, benen en torso (spieren) en een zware maar rustige stem. Als híj zegt dat je je 20x moet opdrukken…. DAN DOE JE DAT WEL! Maar goed, het was een super aardige vent die vorige jaar ook de Kilimanjaro op is geweest en sportinstructeur is bij de Mariniers. Dus hij weet wat ons te wachten staat en bood ons een leuke en zware training. We werden nog even extra op de proef gesteld omdat het tijdens de warming-up flink begon te regenen en niet stopte.

Het opgezette fit circuit werd er 30 seconden gewerkt en 20 seconden van onderdeel gewisseld. Ook hier werkte je samen met een buddy om af te wissel en te begeleiden. De 7 onderdelen bestonden onder andere uit het vanuit squats opdrukken van een zandzak, op een hoog krukje springen, Battle ropes en kettlebels oefeningen enz. Na 2 keer het circuit afgewerkt te hebben ‘mochten’ wij nog een keer 2 rondes met een kleine aanpassing. Als je buddy namelijk aan het werk was moest jij tijdens het ‘rusten’ touwtje springen… pffff… dat was nog even te veel voor mij en ging droogspringen en heb daardoor ook de tweede ronde vol kunnen maken. TJAKKAAA!. Het is gelukt en met door trainen bij Martijn komt het helemaal goed!

IMG_2809De unieke slaapplek
Het was heel uniek dat wij mochten verblijven op de Steentijd Boerderij van Staatsbosbeheer. Een reconstructie van een prehistorische boerderij gebouwd door de Universiteit van Leiden. Een hut van leem, hout en riet en een soort afdakje, alles zonder facilitaire voorziening. We mochten er slapen, we mochten het kampvuur aanmaken maar verder mochten we nergens aan komen of verplaatsen (hebben dus ook maar niet gedaan). Rianda en ik sliepen met 5 anderen onder het afdakje, dus eigenlijk gewoon buiten. Dat vind ik toch wel een dingetje hoor want ik hou echt niet van beestjes enzo. Het is dus flink buiten mijn ‘comfort zone’ maar ik ging de uitdaging aan. Mijn ongemakkelijke gevoel werd al snel groter toen Rianda ging slapen en een pad op haar slaapzak voelde lopen. Tja, dus… daarna moest ik ook slapen… Resultaat: niet gelukt… In de slaapzak die tot min 22 graden kan lag ik te zweten als een otter maar uit mijn slaapzak liggen vond ik ook niets want tja… die beestjes…

De complimenten
Na 24 uur ken je elkaar wel een beetje. Maar wat wij echt van mensen vinden zeggen wij mensen niet zo snel tegen elkaar. Waarom eigenlijk niet? Zijn we bang? Vinden wij het stom? Wij hebben op de tweede dag iedereen een compliment gegeven van wat wij hebben gezien deze 24 uur. Dat was eigenlijk heel bijzonder. Er zijn mooie dingen gezegd en we hebben gelachen en gehuild en dat gaf veel vertrouwen in elkaar. Ik ben altijd positief ingesteld en ben niet snel negatief over iemand. Toch vond ik het moeilijk om te ontdekken waarom ik iemand dat zo goed vind en dat dan ook met de juiste woorden te zeggen.

De afgesneden route
Tijdens de tweede wandeling kwamen wij op een groot open stuk waar een grote plas/meertje in lag. Daar kun je gewoon om heen lopen. Maar je kunt ook gewoon rechtdoor! Dus rugtas af, schoenen uit, broek uit en gaan. José, Michel en ik boden aan om alle tassen en schoenen naar de andere kant te dragen. Oók dat was een goed training want met vol gehangen met 4 groten tassen inclusief kleren en schoen is best gewicht (dit was even een schouder klopje aan mij zelf). Toevallig kwam er ook een politie helikopter over die een extra laag rond je over ons heen vloog en die misschien ook wel foto’s heeft gemaakt. Ik probeer dat natuurlijk nog even te achterhalen en als ik die heb zet ik ze wel even op Facebook.

IMG_2815Het was een bijzonder en een TOP weekend! Ondanks dat we pas in september 2016 de Kilimanjaro gaan beklimmen is het avontuur nu al begonnen. De groep voelt goed en weet zeker dat wij met elkaar de top gaan halen. Martijn en Chantal hebben het super goed geregeld en echte teambuilders. Bedankt.

Nog een leestip: Blog van mede expeditie lid Alan van Ballegooijen over het trainingsweekend.

IMG_2821 IMG_2816 IMG_2815 IMG_2807IMG_2806 IMG_2804 IMG_2803 IMG_2800 IMG_2796 IMG_2795 IMG_2792IMG_2791 IMG_2790 IMG_2788 IMG_2786 IMG_2784 IMG_2781 IMG_2779

Advertenties

Auteur: danieldoets

Tjaaa... Zaankanter in Enkhuizen, optimist en positief, supporter van Alpe d'HuZes, Randstad Groep, gaat sporten....

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s